مشخصات پژوهش

خانه /طراحی و ساخت الکترومکانیکی ...
عنوان طراحی و ساخت الکترومکانیکی سیستم تشخیص بافت و ضخامت استخوان کورتیکال و میزان عنق نفوذ در ایمپلنت گذاری (سوراخکاری) جراحی های اورتوپدی
نوع پژوهش طرح پژوهشی خاتمه‌یافته
کلیدواژه‌ها استخوان - تشخیص بافت- ایمپلنت گذاری - سوراخکاری استخوان
چکیده سوراخکاری استخوان یکی از عملیاتهای رایج در رشته ارتوپدی است. در موارد مختلف، بیماری که دچار شکستگی استخوان شده نیاز به پین گذاری و آتل بندی دارد. یکی از عیوب و مشکلات سوراخکاریهای رایج، تخلیه بافت اسفنجی مرکز استخوان است. این بخش که شامل اجزای حیاتی مغز استخوان و رگهای خونی است با پیشروی مته در حال چرخش از طریق مارپیچ مته به خارج از استخوان تخلیه می شود که باعث آسیب جدی به بیمار شده و دوران بهبودی را طولانی تر می کند. از طرف دیگر چرخش مته در داخل بافت اسفنجی باعث نکروز حرارتی و از بین رفتن موضعی این بافت می گردد. تشخیص عبور مته از بخش کورتیکال و ورود به بافت اسفنجی نیاز به تجربه و دقت زیاد جراح دارد و معمولا منجر به آسیب دیدگی کامل یا بخشی از این بافت اسفنجی خواهد شد. در این پروژه 2 راه حل همزمان برای کنترل پیشروی مته و جلوگیری از ورود به بافت اسفنجی پیاده سازی گردیده است. اولین راه حل، تعبیه و پیاده سازی سیستم تشخیص میزان پیشروی مته داخل استخوان است که در صورتی که جراح از طریق عکسهای رادیولوژی یا دیگر امکانات، ضخامت بخش کورتیکال استخوان را بداند می تواند از این سیستم استفاده کرده و در یک میزان مشخص پیشروی، سوراخکاری را متوقف نماید. راه حل دوم، تعبیه و پیاده سازی سیستم تشخیص بافت می باشد. در این سیستم انتظار می رود با تغییر بافت از استخوان متراکم کورتیکال به بافت نرمتر اسفنجی، مته جراحی متوقف گردیده و آسیبی به بافت اسفنجی نرسد.
پژوهشگران وحید طهماسبی (نفر اول)